Σάββατο 6 Ιουνίου 2015

Έτσι όπως έρχεσαι

Αιχμάλωτος στο σώμα μου
λίγο πριν το προνόμιο της
έστω και μερικής
λήθης

Βλέπω από τις γρίλιες
φως
σε σημείο ασύμβατο
με τη φωτονιογεωγραφία που κάθε βράδυ ορίζουν
στο παράθυρό μου
τα κύματα της δημόσιας λάμπας

Από που έρχεται;
παραειναι καθαρό
για να χει διαβεί τον δρόμο κάθε βράδυ
παραειναι σίγουρο για τον εαυτό του
για να το έχει αγγίξει δημοτικός υπάλληλος

Περνάει απ το μυαλό μου πιθανότητα
ένοχη

Όχι όχι πολύ καλό για να είναι αληθινό...
Πραξε. Και θα δεις. Σηκώθηκα.

Μαζί με το σώμα μου
μες την νυχτα, βιαστικά
σήκωσα και το ρολό μου


Ήταν το Φεγγάρι.

Ήρθε
μετά τη πανσέληνο του
λίγο κουρασμένο απ την κορύφωση του
μα πλήρες
και ας του έλειπε ένα κομματάκι

Όχι πια μεγαλειώδες
μα πιο γλυκό από ποτέ
σαν γυναίκα
μετά τον έρωτα

Ήρθε πρώτη φορά στο παραθύρι μου
και μπήκε μέσα
βέβαια πάλι δεν το φτάνω
και ας τεντώνω τα χέρια

Μου χάρισε το φως του
και μ' έμαθε να βλέπω
Άλλωστε η καλύτερη διαλεκτική
με τα μάτια γίνεται...

Όταν αφήσω το μολύβι
θα έχει ήδη φύγει
μα ακόμα θα το βλέπω

Απόψε ήρθε το Φεγγάρι
χωρίς να ξέρει
πως δε γίνεται να φύγει

Έτσι έρχεσαι και εσύ.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου