Όταν εν τέλει μου φυγες απ' τα χέρια
κατάλαβαπως είσαι φτιαγμένη από γυαλί
έπεσες
Τα περπάτησα
σε κάθε δυνατό σχήμα
σε κάθε δυνατό σχήμα
μέχρι που καρφώθηκαν στα πόδια μου
βάδιζα
και τ' άκουγα
και τ' άκουγα
κρικ, κρικ...
Στάθηκα
κοίταξα τις πατούσες μου
είδα
πως ήταν γυάλινες και αυτές
πως ήταν γυάλινες και αυτές
μέσα τους θραύσματα
Δεν προσπαθώ να τα αφαιρέσω
άλλωστε το γυαλί η το λιώνεις
η το σπάς
η το σπάς
και πως να μείνω χωρίς πόδια
αυτή την εποχή.