Συσσωμάτωμα

Όταν εν τέλει μου φυγες απ' τα χέρια

κατάλαβα
πως είσαι φτιαγμένη από γυαλί

έπεσες

έσπασες σε 1.000 κομμάτια

Τα περπάτησα
σε κάθε δυνατό σχήμα

μέχρι που καρφώθηκαν στα πόδια μου

βάδιζα
και τ' άκουγα

κρικ, κρικ...

Στάθηκα

κοίταξα τις πατούσες μου

είδα
πως ήταν γυάλινες και αυτές

μέσα τους θραύσματα

Δεν προσπαθώ να τα αφαιρέσω

άλλωστε το γυαλί η το λιώνεις
η το σπάς

και πως να μείνω χωρίς πόδια

αυτή την εποχή.