Τίποτα δεν συντίθεται μόνο από την όψη του
ούτε τα ντεσιμπέλ αποτυπώνουν
τις σιωπές και τα ουρλιαχτά
Ούτε η κίνηση απόλυτη
τα μέτρα δεν αναλογούν πάντα στο πόσο
και στο πού.
τα μέτρα δεν αναλογούν πάντα στο πόσο
και στο πού.
Μια μικρή μετατόπιση, τόση δα
του ζητιάνου
το πλαστικό ποτήρι για τα κέρματα
από το χέρι στα δόντια
το πλαστικό ποτήρι για τα κέρματα
από το χέρι στα δόντια
παρά τα βακτήρια.
Μην αγανακτείτε!
τα κορδόνια πρέπει να δεθούν αλλιώς θα πέσει
και θα ναι κρίμα, για δεύτερη φορά
Παλεύει ακόμη
ξεχάσαμε ότι το σώμα είναι ένα πεδίο μάχης
ότι πάνω του κατασκηνώνει η αναγκαιότητα
ότι η ζωή εγγράφεται και στις παραχωρήσεις
δεν είναι φτιαγμένο το σώμα από αστρόσκονη και γαλάκτωμα Body Shop
ούτε από στεγανά και θέσφατα
το αποδεκτό είναι το ιστορικό
πόσο εύκολα καίγονται τα χέρια σου, εξαρτάται από το πόσο συχνά πιάνεις τα κάρβουνα
αν και σιγά σιγά μερικοί θυμούνται
ο τόπος και ο χρόνος μας πια, συνεχώς μας τρυπάει με το βελόνι του
Σε αυτές τις πληγές μην βάλεις οινόπνευμα.
Ναι, η κίνηση είναι σχετική
το μολύβι στο χέρι ακίνητο
και όμως νιώθω πως έχουν γραφτεί όλες οι λέξεις
σε όλες τις γλώσσες του κόσμου
σε όλες τις γλώσσες του κόσμου
απλά δε μπορώ να βρώ μια άξια για να σε περιγράψει
διαπερνούν το σώμα μου απ' άκρη σ' άκρη
οι παλάμες μου, στρώμα νερού και κιμωλίας απ' το σφουγγάρι
μα πόσα γράψε-σβήσε στον πίνακα, πια;
Ακίνητα τα chip σιλικόνης του υπολογιστή που γράφω τώρα
αλλά πόσα ηλεκτρόνια τα διαπερνούν σε ένα δευτερόλεπτο;
αλλά πόσα ηλεκτρόνια τα διαπερνούν σε ένα δευτερόλεπτο;
Κοιτώ τα πόδια μου
ακίνητα
όμως νιώθω να τρέχω
εγώ και κάτι παραπάνω από εμένα
πιο γρήγορα από κάθε άλλη φορά
πιο γρήγορα από κάθε άλλη φορά
με μάζα πυκνότερη
ο εαυτός καταρρέει στον ίδιο τον πυρήνα του
διαπερνώντας τις ρίζες των οροσειρών
παίρνοντας φωτιά κατά την είσοδο στην ατμόσφαιρά σου
και συντρίβομαι
βυθίζομαι
σβήνοντας
βυθίζομαι
σβήνοντας
στο δέρμα σου.