O μικρός Κολόμβος μας πείνασε πάλι.

Στην ζωή μαθαίνεις δύο ισορροπίες.

Μια, την κλασσική
αναπόφευκτα
μπουσούλημα, μασούλημα
κούνια, περίχωρα
και πάλι πίσω.

Δε πα ν' ακούς την βροχή
ψηλαφείς την μοκέτα.

Και μια, ισορροπώντας τα χτυπήματα

όρθιος

ψηλαφώντας κορμιά

μήπως η ανάσα μυρίσει ουρανό

έστω για λίγο.

Όρθιος
πατώντας σε κορμούς
πάνω στ' αφρισμένο ποτάμι
είτε κυλάς, είτε διασχίζεις.

Πλέον κούνια δε παίζει
ελπίζω.

Ηρέμησε.

Μην ψάχνεις στις τσέπες σου μολύβι

για τα μαθήματα που σου μιλώ εγώ

δεν χρειάζεσαι τετράδιο.

Την φωτιά δεν την μαθαίνεις φίλε μου

σε καίει πάντα σαν την πρώτη φορά.
Αλίμονο.