Μηχανική

απόψε το φεγγάρι θόλωσε,

φυσήξαμε πάνω του την σκόνη μας

το τυλίξαμε με βρώμικα ημιδιάφανα υφάσματα

για να δούμε πόσο γρήγορα τρέχει

να, φαίνεται

απ' τις πτυχώσεις στο πανωφόρι

απ' το πόσο αίμα ρούφηξαν

τα κουρέλια στα πόδια του

αναρωτιέμαι, 

οι άνεμοι

που βλέπω, το αγκαλιάζουν

_απλώνοντας τα χέρια, προσπαθώντας να το καθίσουν στο παγκάκι, δίπλα μου_

είναι οι νυχτερινές ανάσες σου που έχασα

ο αναστεναγμός σου;

οι ηλιακές καταιγίδες

το κύρτωμά σου όταν ξυπνάς

τα παράθυρα στις βλεφαρίδες σου

το τέντωμα των δαχτύλων

η πρώτη βαθιά εισπνοή σου;

Έτσι είναι η μηχανική των σωμάτων

εισπνέεις την μέρα

εκπνέεις την νύχτα

Έτσι είναι η μηχανική των ανθρώπων
δέκα λεπτά πετάς σαν αητός

και δέκα χρόνια σκάβεις σαν τυφλοπόντικας