Ανθρώπινος Δοσομετρητής

πολλές φορές οι επιλογές μου καταλήγουν

σαν το στρίψιμο της χαλασμένης κάνουλας

δεξιά, παγωμένο νερό

_τράβηγμα χεριού_

αριστερά, ελαφρώς ανεκτότερο

μόνο και μόνο επειδή είχα πάρει απο πρώτα την κρυάδα

παγωμένες και οι νύκτες στις όχθες της Βαϊκάλης
αιώνιοι οι κέδροι

βελόνες κάτω απο το δέρμα μου

περίεργο, νόμιζα τις ένιωθα μόνο κάτω απ' τις ματιές

ας μη παραπονιέμαι όμως, όλα έχουν την χρησιμότητά τους

ακόμα και οι βελόνες

στηρίζουν το δέρμα

φαντάσου κάποιος, χαπ! να τις έπαιρνε για να βάλει κορδέλα στο καπέλο του

θα εφάπτονταν το δέρμα και το σώμα μου

σε κοινή θέα η ροή του αίματος

πως κυλά όταν σε βλέπω

που κυλά όταν σε ακούω

πως μαζεύεται όταν σε αγγίζω

στην άκρη των δακτύλων μου ηλιακές κηλίδες

χρήσιμος τότε και εγώ
ακούραστος ανθρώπινος δοσομετρητής

θα μετρούσα μέχρι τέλους όλα τα βάθη των λιμνών

με τα χέρια μου

"18 μέτρα και συνεχίζει!"

 

η κατάδυση στις ανάσες σου ο μεγαλύτερος μου άθλος

ξεκούραση μόνο όταν το σώμα τυλίγεται

στα μαύρα σου μαλλιά

ο Φόβος πάντα εκεί
ροκανίζει το βάθρο της νόσου των δυτών

αποπροσανατολίζει

είμαι εδώ
ταράσσοντας την επιφανεια

χώνωντας βαθιά τα χέρια στο νερό;
η καταλήγω πάλι να μετρώ τα βάθη

του βάλτου της ψυχής μου;

"Καμία ένδειξη ακόμα!"
 ....................
...................
................
.............
..........
......
....
...
..
.
.