Μέχρι (που;)

η τοποθέτηση; πολύ σωστή.
όλα στο μέρος που τους αρμόζει

αστεία στον σωστό χρόνο

στο πρέπον μήκος

μην παρεξηγηθείς αλλά να γοητεύσεις

με όρια βέβαια

μην δείξεις και ζητιάνος

η αδιάφορος
 

χρόνοι υπό συνεχή ανατροπή

με περιοδικότητα όμως φυσικής επιστήμης

ξέρω πότε είναι το ξημέρωμα

και πως θα μεταβάλλεται για μένα η έννοια του

εννοείται, με όρια

ποιός θέλει να καταρρεύσει, η να χαρεί παραπάνω από όσο του πρεπε;

οι καθημερινές παραστάσεις

ρεπερτορίου

μεταφέρεις το μήνυμα

και μια σταλιά απ' το αίσθημα

ξέροντας τα όρια της κατανόησης

λόγια που βγαίνουν απ το στόμα πεφτουν σε χάσμα

και χαράσουν το μέσα απ' μάγουλα

τα αυτιά που έπρεπε να παίρνουν, λείπουν

τα αυτιά που λαμβάνουν, υπολείπουν

σταθερή θερμοκρασία

προβλέψιμο βάρος που τα χέρια μπορούν να κουβαλήσουν

προβλέψιμη ενδοπυρήνια κατάρρευση του εαυτού

προβλέψιμο το φάρμακο στην πληγή

με όρια πάντα, μην κατηγορηθώ για εξάρτηση

σύνορα και απουσίες

μικροσωματίδια επικάθονται επί

ορατών τε πάντων και αοράτων

δίνωντας σχήμα στο άσχημο
άυλο

σύνορο που μας διαπερνά εγκάρσια

χτίζομαι και χτίζω κάθε μέρα σ/το τοίχος πιο ψηλό

εγώ εδώ, εσύ_παντού

Δεν μπορώ να σκάψω από κάτω του με ένα κουτάλι και να κάνω ταινία την ιστορία

Δεν μπορώ να του ανοίξω μια τρύπα να βάλω το χέρι, να ξυπνήσει η αφή

*numb

Δεν μπορώ να καλέσω τον Banksy να ζωγραφίσει πάνω του

να το φωτογραφίσω και να κάνω τον καμπόσο στους φίλους μου.

Ένα ακόμα τουβλάκι λοιπόν.