YO-LOW

Δουλεύω τα πόδια μου
διαπερνώ πεδία
τριβή
 στην άσφαλτο

 στα μάγουλα μου

πίσσα και άνεμος ανταλάξιμα

αρκεί να παράγουν αίσθηση

απασχολούνται οι αγκαλιές της νόησης

ξέχειλα χέρια
άλλωστε η καλύτερη συγκέντρωση

είναι όταν προσπαθείς να μην σου πέσουν

τα μαζεμένα ρούχα απ' την ταράτσα

πάντα στην κάθοδο
ποτέ το ανάποδο

Χαρούμενο, γλυκό το γέλιο

των φίλων

και τα τσουγκρίσματα των ποτηρόκρασων

μελωδικά
σπασμωδικά
όπως οι καλύτερες αναμνήσεις
δεκατοδευτερόλεπτα κρατούν
όχι ώρες

σκέψου

στο πεφταστέρι εύχεσαι

στον κόμήτη προετοιμάζεσαι για το χειρότερο
 

*γκλινκ!*

Και πάλι στην υγειά μας!

Λερώθηκα με κόκκινο κρασί

όσο νιώθω δίπλα την θέρμη από άκρα φίλων

και κάτω απ' τα δικά μου ερεβώδες κενό

που με καταπίνει
πιάνομαι από ότι βρω όσο πέφτω γρατζουνώντας

υλικό για μελέτη η ύλη μαζεμένη κάτω από τα νύχια μου

βοηθά να θυμάμαι (?)
όσο πέφτω και πέφτω

διέλυσα
έφυγες

ξέρω μόνο πως υπάρχεις
δεν ξέρω το πως

με προοπτική επιδείνωσης από τις απογευματινές ώρες και από τα Δυτικά

Ψηλά τα ποτήρια!

Και άλλο κρασί!

Χωρίς προσεκτικές κινήσεις!

Να βαφτώ κόκκινος!

Στραγγίζει το αίμα από το σώμα μου!

Κοίτα το λερωμένο μου πουκάμισο.

Αγαπώ, μα αναρωτιέμαι που βρίσκομαι.

Η απουσία παράγει δυσπιστία

και τόποι αδυνάτισαν πολύ.

Άμα το πάω στο καθαριστήριο λες να μπορούν να κάνουν κάτι;