Δεν υπάρχουν μικρές ώρες
κανένα τραγούδι για αυτούς που μαζεύουν
τα τσαλακωμένα χαρτιά με τα αποτυχημένα ποιήματα
τα αφαλατωμένα δάκρυα
και τα κουτάκια μπύρας
κανένα τραγούδι για την σκόνη που παρασέρνει η βροχή
τραγουδάμε μόνο για τον ήχο της
το τρόπο που μακιγιάρει και μακιγιάρεται
την αίσθηση που αφήνει στα δέρματά μας
(υποκλίνομαι στην εξουσία σου κ. Ηδονισμέ)
σιγή για όσους μάζεψαν τα πτώματα στο Μποροντίνο
ύμνοι για όσους τα έφτιαξαν
κανένα τραγούδι για τα πρωινά κρωξίματα των γλάρων
ξερνώντας τον πρώτο αέρα καθ' οδόν προς τον σκουπιδότοπο
ότι αγαπώ κατέληξε (καταλήγει;) άδειο κουφάρι
συλλογή μεγάλη
δυνητική έλξη πλήθους επισκεπτών αμα τη εκθέσει της
απαιτεί αυξημένες ανάγκες διαχείρισης
προσωπικό
με πείρα περισσή
εξ ου και η προαναφερθείσα σονάτα
καλοπιάνω, σαν άφραγκος φοιτητής την σπιτονοικοκυρά του
η πάλι
τα πολλά βράδια μέσα στη συλλογή μου
στα κουφάρια μου
οι πολλές μαρτυρίες
βημάτων
βλεμμάτων
χαδιών
χασμάτων
που δεν επεδίωξα αλλά έζησα
πότισαν τους πόρους του κορμιού
με κρωξίματα, δυναμίτιδα, τσαλακωμένο χαρτί και μυρωδιά πτώματος.
εν πάση περιπτώσει
Καλώ
το σινάφι μου.
ΝΑΙ!
ΑπάντησηΔιαγραφήεπί τρία
Διαγραφήμε άγγιξε ιδιαίτερα. μ'αρέσει ο τρόπος που γράφεις μυστήριο τυπάκι. συνέχισε :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα 'σαι καλά, το μυστήριο τυπάκι σε ευχαριστεί πολύ.
Διαγραφή